IndeksIndeks  FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  RejestracjaRejestracja  Zaloguj  

Share | 
 

 Ida Mikaelson

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość
IDA MIKAELSON

avatar

Rasa : WAMPIR
Wiek : 18/996
Sobowtór : NIE
Fantom : NIE
MG : NIE
Liczba postów : 19
Liczba punktów : 53
Jest z nami od : 15/09/2014

PisanieTemat: Ida Mikaelson   18.09.14 15:38





Megan Fox

18

996

WAMPIR

STRAŻNICY

NIE JESTEM FANTOMEM

NIE JESTEM SOBOWTÓREM

PRZYJEZDNA

POSIADŁOŚĆ MIKAELSONÓW

MUZYK

About me


No i od czego by tutaj rozpocząć ? Co powiedzieć  o naszej kochanej idzie ? Pytacie czemu kochanej od razu? Och no popatrzcie na nią czy ją da się nie kochać?? No nie wiem jak wy ale ja wprost nie umiem sobie wyobrazić  że ktoś  mógł by przejść obok niej obojętnie.  
Pierwsze co widzimy gdy Ida wyjdzie zza rogu to burza długich, ciemnych włosów, powiewających  na wietrze.  Później w kolejności  twój wzrok padnie  na błękitne oczy w których wprost utoniesz i mały  nosek który potrafi zadzierać bardzo wysoko. Następnie usta, pełne wargi które ma  zwyczaj przygryzać. Usta , zawsze podkreślone szminką  lub  błyszczykiem zachęcające do pocałunku. Jak by stworzone by je całować ,jednak nie masz na co liczyć  - nie dla psa kiełbasa.  No chyba ze ona sama tego zapragnie przyzwyczaiła się zawsze brać to czego chce ten typ tak ma co zrobić? Nie myślcie sobie że jak większość ukrywanych przed światem osób jest zastraszona i niepewna siebie . Nic bardziej mylnego. Dzięki temu Ida czuła się jak ktoś wyjątkowy, zbyt wspaniały by zwykli ludzie byli godni z nią obcować tak też zrodziła się w jej sercu pogarda  do słabości a i niesamowita świadomość własnej wartości.  W pełni umie wykorzystywać swoje atuty, talenty i nawet niewielkie wady zamieniać w zalety. Jest zimna i wyrachowana nie wie co  to żal i współczucie . Bez mrugnięcia okiem wyrwie ci serce z piersi i pójdzie dalej. Choć kiedy siedzi przy fortepianie i muska wypielęgnowanymi dłońmi  klawisze odnosi się wrażenie  że ta piękna kobieta ma też  oprócz zachwycającej powierzchowności i zniewalające wnętrze . Czy uda ci się odkryć prawdę?
Jeśli spróbujesz nie wiadomo jak długo uda ci się pożyć. W końcu ludzie którzy całe swe życie pozostają w ukryciu opanowali sztukę kamuflażu do perfekcji i dobrze chronią swojej sekrety .  
Jak już tak  opowiadamy  o tym  dziewczęciu  to nie zapomnijmy o tym ze jest wysoka i szczupła co dodatkowo podkreśla niebotycznie wysokimi obcasami .Jak się ubiera ?Och bez przesady kto by się  przejmował takimi sprawami  co nie ? No serio Was to ciekawi? A  no w takim razie powiem ze to wszystko zależy od jej nastroju okoliczności i ogólnie od dnia spotkacie ją w pięknych długich sukniach lekko powiewających na wietrze oraz w  szalenie krótkich sukienkach ledwo zasłaniających ciało, do tego nie powinno  was dziwić gdy wystąpi w jeansach i obcisłym topie , koszuli czy czymkolwiek innym co można na siebie włożyć  jak by nie było we wszystkim prezentuje się świetnie. Jak mówiłam nie warto poświęcać czasu na omawianie jej szafy bo to by zajęło nam z tydzień. Sami wiecie przez prawie 1000 lat można zgromadzić całkiem sporą  garderobę, szczególnie kiedy przez prawie cały ten czas albo się ukrywamy albo jesteśmy ukrywani.
O wiec jak doszłam już do tej kwestii to może zacznę  od samego początku...
A wiec pewnego zimowego popołudnia cisze domu rozrywa krzyk dziecka , jego pierwszy płacz na świat przyszła maleńka Ida . Była dzieckiem idealnym. Różowe policzki ,ciemne włoski i błękitne oczka. Wyglądała jak maleńki cherubinek zesłany z niebios aby na tym ziemskim smutnym łez padole, dać swej rodzinie trochę szczęścia. Kto by się nie cieszy z takiego dziecka? A no zawsze się znajdzie ktoś marudny tak też było w jej przypadku . Rodzice  zamiast cieszyć się , po prostu chwalić sąsiadom i rodzinie że los obdarzył  ich kolejnym dzieckiem , do niczego się nie przyznali. Dziewczynka rosła i dobrze się rozwijał a z dala od natrętnych oczu sąsiadów i pod czujnym okiem starszego rodzeństwa.  Mimo wszystko sielanka prawda? Po kilku miesiącach rodzice podjęli decyzje ze jednak lepiej będzie dla całej rodziny i Idy jeśli świat o niej usłyszy . Bo w końcu czemu się wstydzić zdrowego i pięknego dziecka nawet jeśli było ono nie do końca chcianym dzieckiem?  Los wybrał inaczej . Przeddzień  uroczystej kolacji na której dziewczynka miała być  pokazana reszcie świata wydarzyło się coś co na zawsze już  sprawiło że najmłodsza siostra Mikaelson nigdy nie wyszła z cienia. Otóż  to niespełna  roczne dziecko   wyciągnęło z klatki kanarka swej matki i bez mrugnięcia okiem skręciło mu kark po czym poszło chwalić się reszcie rodziny...  Jak tu pokazać światu takie dziecko ?
Rodzice wpadli w przerażenie utwierdzili się w swojej decyzji o ukrywaniu córki. Dziewczynka dorastała, czas biegł, wydarzenia toczyły się swoim biegiem, rok za rokiem, miesiąc za miesiącem, tydzień  za tygodniem, dzień za dniem...
Co jakiś czas w życiu dziewczynki miejsce miały niezwykłe wypadki  a to  jakiś kolejny ptaszek tracił życie, a to zajączek nabity na kij został znaleziony na schodach przed domem a to pies sąsiadów  giął w niewyjaśnionych okolicznościach...  Rodzice wiedzieli ze te „wypadki”  to sprawka ich najmłodszej pociechy dla tego postanowili zorganizować  jej dodatkowe zajęcia które odciągały by dziecko od mrocznych zapędów .

Popychali dziewczynkę  w ramiona literatury i muzyki, mając nadzieje ze to złagodzi jej obyczaje.  Ida nie protestowała ćwiczyła grę na instrumentach przez prawie 10 godzin na dobę co najmniej dwie godziny dziennie czytała opasłe  woluminy a mimo wszystko czas nie był wypełniony tak dokładnie by jej mroczna natura się nie rozwinęła .  Oprócz tych krótkich epizodów  ich życie zdawało by się  być normalne mama, tata i rodzeństwo. Najsilniejszą wież Ida  czuła ze swoim starszym bratem  Klausem który niestety tak bardzo pochłonięty był swoim własnym życiem ze początkowo wcale nie zwracał na siostrę uwagi. A gdy o coś pytała zbywał ją tylko i wracał do swoich zajęć.  Aż do pewnego dnia…
Był cichy wieczór sierp księżyca oświetlał korytarz wszyscy  w domu spali gdy do drzwi swego brata Klausa zapukała niespełna 16 letnia wtedy Ida.  Jej cztery lata starszy brat nie mógł uwierzyć w  to co widzi.
-  Mam coś dla ciebie – wyszeptała Ida podając mu nieruchome serduszko sarny, to co Klaus zobaczył  wtedy w jej oczach , sprawiło że pierwszy raz na prawdę zainteresował się siostrą.
-  Pokaz mi gdzie to zrobiłaś -   chwycił siostrę za dłoń.
-   Mogę pokazać jak...  - oboje wyszli z domu i udali się na niewielką polane w lesie.  Co wydarzyło się dalej tamtej nocy pozostawię  w strefie waszych domysłów. Powiem wam tylko że od tamtej pory Klaus i Ida stali się nie rozłączni.
Jakie pobudki kierowały Klausem? kto to wie?  Chyba tylko on sam . Bo przecież nikomu nigdy nie wspomniał nawet słowem  o ukochanej siostrze .
A co to wszystko zmieniło w życiu naszej Idy ? Tak naprawdę nic. Spotęgowało jedynie fascynacje dziewczynki bratem.  Od tamtej chwili była w niego ślepo zapatrzona  i naśladowała go we wszystkim, każde jego słowo brała za pewniak i najlepsze rozwiązanie dla siebie i innych. Był jej niedoścignionym wzorem , ideałem mężczyzny, można by zaryzykować  stwierdzenie ze gloryfikowała go tak bardzo jak gdyby był jej bogiem. Ale może to lekka przesada ? A może nie?
Gdy dziewczyna skończyła 19 lat brat zapragnął  uczynić ją nieśmiertelną , podobną do niego, by razem mogli  cieszyć się wiecznym życiem i czynić sobie świat poddanym . Jakaż to rozpacz ogarnęła Klausa gdy okazało się  ze przemiana siostry się nie powiodła!  Szaleńcza mania która go wtedy ogarnęła  doprowadziła do całkowitego wybicia pewnej wioski. Tak tez  dziewczyna została uznana za zmarłą  .jak bardzo Klaus się pomylił mógł dowiedzieć się dopiero po 50 długich latach…
Okazało się ze przemiana doszła do skutku jednak proces ten trwał w przypadku Idy o wiele dłużej niż w przypadku innych. Zdezorientowana dziewczyna w pierwszym dniu swego wiecznego życia zorientowała się ze została pozostawiona sama sobie . Nie mogła w to uwierzyć więc  podjęła coś w rodzaju swojego prywatnego śledztwa. Przekonała się że brat pozostawił  ją samą ponieważ był przekonany o jej śmierci mimo wszystko zdecydowała się  ujawnić dopiero po 50 latach, zapytacie dlaczego? Może pewnego dnia to odkryjecie . Ale wracając do rzeczy Ida wraca do swego brata jednak pozostaje w ukryciu brat nie informuje nikogo ,ukrywa dziewczynę .
Przez kolejne lata powierza Idzie rozmaite tajemne misje a ta nigdy go nie zawodzi, zawsze jest na jego rozkazy ,nie protestuje i nie przeciwstawia się bratu. Pytanie dlaczego? Jeszcze nie wiecie ?  Po prostu ślepo i obsesyjnie kocha swojego brata...
Teraz w końcu przyszedł czas by Ida Mikaelson wyszła z cienia…

Ida Mikaelson






Ida Mikaelson

Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora
 

Ida Mikaelson

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

 Similar topics

-
» ELIJAH MIKAELSON
» ESTHER MIKAELSON
» NIKLAUS MIKAELSON
» Kol Mikaelson
» ACTUS MIKAELSON

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Life Sucks When You Are Ordinary :: Karty Postaci :: Zaakceptowane-